ElvenKingdom

Εκεί που η φαντασία κλείνει το μάτι στην πραγματικότητα...

Περί φωτός και σκότους....




κάθε πολεμιστής του φωτός,
φοβήθηκε όταν αντιμετώπισε μια μάχη

κάθε πολεμιστής του φωτός,
πρόδωσε και είπε ψέμματα στο παρελθόν

κάθε πολεμιστής του φωτός,
πήρε ένα δρόμο που δεν ήταν δικός του

κάθε πολεμιστής του φωτός,
υπέφερε για πράγματα που στερούνταν σημασίας

κάθε πολεμιστής του φωτός,
σκέφτηκε πως δεν είναι πολεμιστής του φωτός

κάθε πολεμιστής του φωτός,
αμέλησε τα πνευματικά του καθήκοντα

κάθε πολεμιστής του φωτός,
πλήγωσε κάποιον που αγαπούσε

γι' αυτό είναι πολεμιστής του φωτός

Επειδή πέρασε αυτές τις εμπειρίες
και δεν έχασε την ελπίδα ότι θα γίνει καλύτερος......


(απόσπασμα απο το "Εγχειρίδιο του Πολεμιστή του Φωτός" Paulo Coehlo

Η πραγματική δύναμη...κρύβεται εκεί...στο φώς..
Για αυτό και είναι πιο δυνατό απο το σκοτάδι....
Γιατι το σκοτάδι υφίσταται μόνο οταν το φως απουσιάζει...
Δεν ειναι αυτόνομη δυναμη...Δεν είναι ολοκληρωμένη...

Στο Σκοτάδι ψάχνεις...
Στο Φως βλεπεις...

Ειναι πιο εύκολο να ψάχνεις στα τυφλά...
Παρα να αντιμετωπίζεις τους φοβους και τις καταστάσεις στα φανερα...
Μας αρέσει να υποθέτουμε, να εικάζουμε, να παραπονιόμαστε...
οχι όμως να δρούμε, να συγχωρούμε, να προχωράμε, να πολεμάμε....να πληρώνουμε το τίμημα των πράξεων μας...


Η ανθρωπινη φύση είναι ατελής...
ισως και για αυτο ταυτιζεται ευκολότερα με το σκοτάδι.
Καλύπτει τις ατέλειες και μέσα απο το πέπλο του μυστηρίου ο καθένας δημιουργεί το δικό του ρόλο.
Η αδυναμία γίνεται δύναμη και η απραξία θέση.
Οι ανασφαλείς το παίζουν δυνατοί, οι άσχημοι (ψυχικα) γοητευτικοί, οι θρασείς γενναίοι.
Και τότε ο δαίμονας γίνεται αγκαλιά...
Και το σκότος ...οξυγονο


Το φως πάλι εχει την κατάρα της θεικής του προέλευσης...
Σε καίει...
Το συναντάς και νιώθεις την επιδερμιδα σου να γδέρνεται
Την ψυχή σου να κοχλαζει και να καταστρέφει κάθε παράσιτο της σκέψης σου...
Καθε άλλοθι που έχεις επινοήσει για να διατηρήσεις την εικόνα σου
Την εικόνα που θαυμάζει ο περίγυρος, οι κοινωνία...
Την εικόνα που στην πραγματικότητα οι περισσότεροι σιχαίνονται...γιατί νιώθουν πως ειναι επιπλαστη.


Το Φως ειναι ο μέγας δάσκαλος.

Η δυναμη που κινησε το σύμπαν...
Το στοιχείο που δίνει της λύσεις...
Που προσφέρει τη γνώση χωρίς αντάλλαγμα

Που προσφέρει την αλήθεια ατόφια..
Εκει δεν μπορείς να υποκριθείς

Δεν μπορείς να παιξεις ρολους
Μπορείς μόνο να ζήσεις, να κινηθείς και να πράξεις με το πρόσωπο γυμνό

Πέρα απο μάσκες και τίτλους.
Το φως κουβαλάει τα χρώματα, τη ζωη, την πρόοδο..
Και εκεί τα αποκτάς ολα με ένα μονο τίμημα

Να κάνεις βήματα συνεχόμενα και με κατεύθυνση προς τα εμπρός.


Στο σκοτάδι ο εχθρός ειναι οι άλλοι
Στο Φως είναι το ίδιο το Εγώ μας.


Και κάτι άλλο...που συνειδητοποίησα πρόσφατα...


Ο Παράδεισος φτιάχτηκε για εμάς..
Η Κόλαση από μας...


Η επιλογή είναι δική σας....
Ειναι δική σου,
Ειναι δική μου...

7 σκέψεις που μοιράστηκαν τα ξωτικα:

Ο Παράδεισος φτιάχτηκε για εμάς..
Η Κόλαση από μας...


νομιζω πως θα συμφωνησω σε αυτο....
ωραιο κειθμενο δημητρη μου :)

 

Rea μου εκεί κατέληξα!!! τι να κάνω!

Σε ευχαριστω πολυ για το χρονο που αφιερωσες !!!

 

Πέρα όμως από προσωπική επιλογή, είναι και το τι σε αναγκάζουν οι γύρω σου να επιλέξεις. Γι αυτό καμιά φορά το σκοτάδι είναι προτιμότερο, γιατί εκεί κανείς δεν θεωρεί τον εαυτό του ανώτερο από τον άλλο. Βασικά, στο σκοτάδι καθένας είναι μόνος.
Πολύ όμορφο κείμενο πράγματι. =D

 

Λευτερακο μου πραγματικα πιστεύω οτι κανείς δεν μας υποδεικνυει το δρομο που θα διαλέξουμε...

Εμεις τον επιλεγουμε...σε ολες τις καταστάσεις έχουμε επιλογές..

Στο σκοταδι κατα τη γνωμη μου ειναι εκεί που υπάρχουν αυτοί που θεωρουν ανωτερο τον εαυτό της γιατι στο φως δεν μπορούν να το αποδειξουν.

Ευχαριστω για τα καλα σχολια!!

 

Aυτό που λές μου θυμίζει αυτό που έλεγε ο Bernard Shaw στο Mrs Warren's profession. Πάντα υπάρχει επιλογή. Και αυτή η επιλογή είναι δική μας... Οι συνθήκες είναι απλά μια πετυχημένη δικαιολογία τελικά; Μ έβαλες σε σκέψεις...

Εδώ ο παράδεισσος εδώ και η κόλαση. Ο καθένας χτίζει τον δικό του κόσμο και σέρνει το δικό του σταυρό. Το να προσπαθείς να πάρεις τον κόσμο του άλλου ή να φτιάξεις τον δικό σου με βάση τα δικά του πρότυπα είναι αρρωστημένο... Το ανακάλυψα πρόσφατα. Το ανακάλυψα αργά.

Τόσες σκέψεις απο ένα κείμενο. Δεν αντέχω στον πειρασμό. Θα σε παρακολουθώ γιατί βάζεις το μυαλό μου να λειτουργεί. Kαλή συνέχεια.

 

Ακριβώς Εstella...Συμφωνώ με τον Bernard (τύπου κολλητος).

Σέ ενα τοίχο είχα διαβάσει πως ο καθένας φτιάχνει τον Παράδεισο που του αξίζει...Εδω θα προσθέσω και την Κόλαση επίσης! Αυτο που δεν μας έμαθαν ποτέ ωστόσο είναι οτι έχουμε επιλογή κι εκει. Ακόμα και να αλλάξουμε την επιλογή μας...αρκεί να πληρώσουμε το τίμημα!

Όσο για την παρακολούθηση...Welcome new Elf!

 

Χα.
Περιμενα υποθετω, τετοιο κειμενο απο σενα. Αλλα και παλι, δεν περιμενα να βαλει και εμενα σε σκεψεις. Παραξενο, αφου ειχα ηδη επιλεξει. Τελικα Μερλιν, u got style.