ElvenKingdom

Εκεί που η φαντασία κλείνει το μάτι στην πραγματικότητα...

365 μέρες χωρίς τον Άρχοντα...



Σήμερα η μέρα δεν ήθελα να ξημερώσει...

Φάνηκε κι από τον ύπνο που έκανα...Τόσο βασανιστικός...
Το μαξιλάρι μου φαινόταν πέτρινο και τα σεντόνια φυλακή...

Πέρασε ένας χρόνος.
από εκείνη τη μέρα....
Τη μέρα που έφυγε από κοντά μου.
Που είδα να ξεψυχά μπροστά στα μάτια μου...
Πέρασε ένα χρόνος...
Κι όμως νιώθω πως γίναν χθες...

Ήταν πολύ σπουδαίος.
Ήταν μεγάλος.
Ήταν ΑΝΤΡΑΣ.

Κυμπάρης, ανοιχτόκαρδος, ανοιχτοχέρης γλεντζές, ευαίσθητος.
Γυναικάς, νευρικός, απότομος, απόλυτος.
Παιδί.
Ακόμα και στα 69. Παρέμενε παιδί.

Ο Παππούς μου για μένα αποτέλεσε μέχρι τα 22 το βασικό μου αντρικό πρότυπο.
Ήταν χείμαρρος.
Εκεί που σε πονούσε, εκεί σε γλύκαινε...
Ένας μάγος πραγματικός. Με ραβδί την καρδιά του.

Ποτέ δεν λογάριασε χρήματα ο γιατρός...
Ποτέ δεν κοίταξε τι θα αρπάξει.
Ήταν πάντα για τους άλλους.
Από εκεί ζούσε. Από την χαρά που ζωγράφιζε στα πρόσωπα των άλλων

Άντρας.-
Ωραίος, τσαχπίνης, κοκέτης.
Παθιάρης ρε παιδί μου...
Δεν πρόκειται να ξαναδώ ποτέ άντρα να χορεύει τόσο ωραίο τσιφτετέλι.
Τόσο ερωτικό και τόσο αντρικό.
Αυθεντικό....όπως το έμαθε στο Σουδάν.
Αυτό το τσιφτετέλι ήταν και όλη η ουσία της ζωής του.


Στα 60 του τον χτύπησε ο καρκίνος.
Τον νίκησε όμως.
Τον χτύπησαν 2 εγκεφαλικά.
Δεν το πτόησαν καθόλου. Δεν άφησαν κανένα σημάδι τους πάνω του.

Πέρασε τόσα κι έφυγε....έτσι.
Σαν αέρας.
Πηγαίνοντας να πάρει πορτοκάλια για να του φτιάξει η κουνιάδα του γλυκό.
Ενώ το τραπέζι ήταν στρωμένο.
Είχε δώσει ραντεβού μάλλον με τον Χάρο.
Δεν εξηγείται αλλιώς πως το ίδιο πρωί πέρασε και είδε όλους τους φίλους του χαμογελαστός.
Πέρασε από το αγαπημένο του καφενείο και κέρασε όλο το μαγαζί.
Ακόμα και με την γιαγιά μου...εκείνη τη μέρα ήταν διαφορετικός...


"Σήμερα δεν πρόκειται να τσακωθώ μαζί σου,
Σήμερα μόνο θα σου χαμογελάω"

Και μετά απο μισή ώρα ήταν πεσμένος στην άσφαλτο.
Εκεί άφησε πίσω του το σάρκινο σώμα.
Τα 2 φτερά ξεπήδησαν απο την πλάτη του....
και άρχισε το μεγάλο ταξίδι για να βρει την αδελφή και τη μάνα του.

Η κηδεία έγινε μετά από 4 μέρες.
Ο άρχοντας πέθανε.
Και άρχοντας έφυγε...
Γιατί εκτός από τα 4 παιδιά, τα 6 εγγόνια και την γυναίκα του...
Τον έκλαψαν πολλοί. Τον αγάπησαν πολλοί και τον τίμησαν πολλοί.
Aκόμη και μετά από ένα χρόνο....
Συνέχισαν να είναι πολλοί...

Ακόμα και ο ουρανός.
Ακόμα κι αυτός δάκρυσε μαζί του και τον άφησε να μας δώσει το σημάδι του.
Πως είναι καλά, πως είναι ελεύθερος...
Αυτός ήταν ο Τάκης...

Ήταν ήλιος, ήταν βροχή, ήταν χαλάζι και πάλι ήλιος...
ήΤαν ο Ενας και Μοναδικός
Παππούς μου...
ο Τάκης ο Καλαντίδης!





Υ.Γ. 2 εβδομάδες πριν πεθάνει κάναμε το τελευταίο μεγάλο μάζεμα στο σπίτι των παππούδων μου.
Εκεί χόρεψα ένα από τα αγαπημένα του τραγούδια μαζί με την μικρότερη θεία μου...
Τον πήραν τα κλάματα....
Το τραγούδι λέγεται "Το σταυροδρόμι"....




Η ειρωνεία είναι πως νεκρός έπεσε...σε ένα  "καταραμένο σταυροδρόμι"...

42 σκέψεις που μοιράστηκαν τα ξωτικα:

Λυπάμαι φίλε μου...
Σε φιλώ...

 

Είναι όμορφο να κρατάς τις πιο γλυκές αναμνήσεις από τον παππού και την γιαγια.
Είναι άνθρωποι σημαντική για ένα παιδί.
Να τον θυμάσαι πάντα !!

 

αν κρίνω από τα όσα γράφεις, άφησε πίσω του μια...μαγική κληρονομιά!
Να τον θυμάσαι όπως και τώρα!

 

όμορφο όνομα. αγαπημένο.
ταξιδεμένο και αυτό.
σαν θυμόμαστε αυτούς που φεύγουν ποτέ πραγματικά δεν φεύγουν από κοντά μας.
να τον θυμάσαι πάντα. να τον αγαπάς περισσότερο.
καλή σου εβδομάδα!

 

περιγράφεις ένα θαυμάσιο άνθρωπο.
είσαι πολύ τυχερός που υπήρξε στη ζωή σου...

 

Mερλιν... Λυπάμαι. Είμαι σίγουρη ομως οτι ο παππούς σου θα ήταν πολύ περίφανος για σένα. Είναι υπέροχο να γνωρίζεις τέτοιους ανθρώπους στη ζωή σου... Σε φιλώ...

 

Τι να πει κανείς για την απώλεια; Λυπάμαι ναι, όμως μαγεύτηκα από όσα είπες για εκείνον, ακόμη και το όνομά του ήταν ξεχωριστό. Είσαι τυχερός καλέ μου Merlin που πέρασε από τη ζωή σου τέτοιος άνθρωπος, αξέχαστος θα είναι. Όταν καταλαγιάσει ο πόνος γράψε μας κι άλλα γι αυτόν..
Φιλί γλυκό

 

Τι συγκηνιτικο...
Να τον θυμασαι παντα τον παππου σου.
Καλο κουραγιο!
Τα λεμε:)

 

R.I.P....
H sxesh me tous papoudes einai anektimhth kai menei panta sthn kardia kai sto myalo mas. Krima pou efyge nwris o papous sou :-/
Na zhsete na ton thumosaste.

 

Είναι πολύ συγκινητική η ανάρτησή σου για να βρω το κουράγιο να γράψω (θυμήθηκα τον πατερούλη μου) αλλά και πολύ συγκλονιστική ώστε να μη σου πω πως η μνήμη είναι το πιο σαδιστικό χάρισμα στον άνθρωπο.
Να αναπαυτεί η ψυχούλα του.
Καλή εβδομάδα.

 

venthesikymi

να εισαι καλα....

 

Σταλαγματια μου αυτο κανω...τα κρατω σαν φυλαχτο!

 

Gi Gaga Kouni Beli ...

Πραγματικα με τιμουν τα λογια σου!

Σε φιλω καλε μου!

 

b|a|s|n\i/a

Μονο η λήθη τους παίρνει μακρυα...εχεις πολυ δικιο!

 

Maya μου....

οχι απλα τυχερός...!!! Ειμαι πολύ περηφανος που τον ειχα τοσο κοντα μου!

 

Estella εσύ ξέρεις...

Εδω και ένα χρόνο...

Σε φιλω...

 

Μαργκο μου...θα προσπαθησω να σας μιλήσω!

Ισως κανω μια ακομα αναρτηση για εκεινον!!!

Σε φιλω!

 

Fleur μου...

Παντα γλυκεια!!Να εισαι καλα!

 

Παρακμιακο Εργαλειο....εφυγε πολύ νωρίς...αλλα ευτυχως έφυγε πληρης!

τη ρουφηξε τη ζωη!

 

Αστρο-Συμμοριτες...τωρα τι να πω...

τα ειπες ολα...

Αυτος ο σαδισμός ειναι όμως που δινει αξια στη ζωή...!

Φιλια πολλα και αγκαλιες περισσοτερες!

 

Θυμάμαι... πολλά θυμάμαι. Μου θύμησες και τον λόγο για τον οποίον βρίσκομαι τώρα εδώ.
Μην λυπηθείς. Έφυγε χαρούμενος. :) Όπως το πες: την ρούφηξε την ζωή, την έζησε. Να χαίρεσαι μόνο που τον είχες παππού.
Σε φιλώ,
Creep.

 

δεν θέλω να γράψω τίποτα, τα είπες όλα εσύ, καταλαβαίνω πως νιώθεις,
σίγουρα πήρες πολλά από αυτόν τον υπέροχο άνθρωπο, τον έχεις μέσα σου...
φιλιά καλέ μου....

 

Γαμώτο, δεν μπορώ να πω τίποτα...


Αισθάνομαι όμως.


Να ζεις, να τον θυμάσαι..

 

Πολυ συγκινητικό και τρυφερό αυτο που σου βγάζει η θύμισή του μάγε μου!Θα τον έχεις πάντα μαζίσου έτσι και αλλιώς,θα είναι ενα απο τα αγαπημένα σου κοματια.Πρεπει να ηταν πολύ large άνθρωπος,ετσι που τον περιγράφεις ,δεν ξέρω μου έφερε στον νου τον"Ζορμπα"του Καζαντζάκη..

 

Πως σε καταλαβαίνω και σε νιώθω, δεν μπορώ να σου περιγράψω...

Τα ίδια ακριβώς νιώθω για την γιαγιά μου. Μια γυναίκα που με μεγάλωσε και την αγάπησα όσο κανέναν άλλον στον κόσμο!

Σε θαυμάζω που μπορείς να μιλάς για τον παππού σου. Εγώ δυστυχώς, ακόμα και 5 χρόνια μετά τον θάνατό της, δεν μπορώ να μιλήσω για εκείνη. Νιώθω σαν να παραλύω στην ιδέα πως δεν είναι εδώ...

Υπέροχες οι σκέψεις σου και ακόμη πιο υπέροχο το κείμενό σου! Να ζήσετε να τον θυμόσαστε έτσι όπως ήταν πάντα. Άρχοντας στις καρδιές σας...

Φιλιά πολλά

 

Κονι να εισαι καλα ρε κοριτσιι...

Ηξερες κι εσυ την ιστορια...

Φιλια!!!

 

thumbelina....πήρα νομιζω ένα πράγμα...

την αγάπη του για τους ανθρώπους....

αα ..και το τσιφτετέλι!!!

 

Madame de la luna...ας σωπάσουν τα στοματα και ας μιλήσουν οι ψυχές...

κι εσύ είπες πολλα...

σε φιλώ!

 

Ιλυς του Χρονου...

Ηταν ένας Ζορμπάς κι αυτός...και χαιρομαι που κατάφερα έστω και άτσαλα να τον περιγράψω...και να σας δωσω μια εικόνα του...

Σε φιλω!!

 

Raven μου...ο πονος οσο κι αν περναει ο καιρος παντα ιδιος παραμένει...

Μου αρέσει να μιλώ για εκείνο για να κρατώ ζωντανή και δυνατη την αναμνησή του...

Συνηθως οταν μιλαω για αυτον στους ανθρωπους ... πάντα του στέλνουν ενεργειες αγάπης στη ψυχούλα του...

Σε φιλω!!!

 

Ωραίος άνθρωπος ο παππούς σου!
Συμπαθητικός, ακόμα κι αν δεν τον γνώρισα...
Δεν λυπάμαι γιατί μάλλον απολαμβάνει μία θέση στον Παράδεισο.
Όσο για σένα... Είχες ένα θαυμάσιο πρότυπο που μπορείς να συνεχίσεις να ακολουθείς!
Καλό σούσι Δημητράκο! :Ρ

 

Ο Παππούς μου για μένα αποτέλεσε μέχρι τα 22 το βασικό μου αντρικό πρότυπο.
Ήταν χείμαρρος.
Εκεί που σε πονούσε, εκεί σε γλύκαινε...
Ένας μάγος πραγματικός. Με ραβδί την καρδιά του.
ΦΙΛΕ ΜΟΥ ΤΑ ΕΓΡΑΨΕΣ ΟΛΑ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΛΕΞΕΙΣ ΣΟΥ.
ΝΑ ΤΟΝ ΕΧΕΙΣ ΠΑΝΤΑ ΖΩΝΤΑΝΟ ΜΕΣΑ ΣΟΥ.
ΚΑΛΟ ΑΠΟΓΕΥΜΑ.

 

merlin, μπορεί να έφυγε από εδώ αλλά πιστεύω οτι τώρα είναι ελεύθρος και πιο χαρούμενος από ποτέ γιατί σας βλέπει και σας προσέχει από εκεί ψηλά...το ίδιο πιστεύω και για τον παπού μου...κάθεται και μας κοιτάει...δίπλα στο άλογο του...το αγαπημένο του ζώο...και νιώθω χαρούμενος γιατί ξέρω οτι είναι ελεύθερος!

 

Μέρλιν, να τον κρατάς μέσα σου τον παππού σου, έτσι δεν θα σβήσει ποτέ, θα ζει μέσα στην καρδιά σου και μέσα από τις αναμνήσεις σου γιατί, ξέρεις, κάποτε είχα ακούσει πως ένας άνθρωπος πεθαίνει πραγματικά μόνο όταν τον ξεχνούν όλοι...Και ανθρώπους σαν τον παππού σου αξίζει να τους θυμάται κανείς, γιατί από ότι κατάλαβα ήταν άνθρωπος γνήσιος, αυθεντικός...
Καλησπέρα, φιλιά.

 

ΟΠΩΣ ΠΑΝΤΑ ΠΕΡΝΑΩ ΝΑ ΠΩ ΜΙΑ ΚΑΛΗΣΠΕΡΑ ΚΑΙ ΝΑ ΕΥΧΗΘΩ Η ΕΒΔΟΜΑΔΑ ΜΑΣ Ν ΑΡΧΙΣΕΙ ΜΕ ΧΑΜΟΓΕΛΑ:)))ΥΠΟΜΟΝΗ ΠΑΝΩ ΑΠ ΟΛΑ.

 

Λευτεράκο μου...σε ευχαριστώ...για όλα!!!

 

Σκρουτζάκο μου...προσπάθησα να μεταδωσω ότι μου έδωσε!!!

 

Stolenblood ετσι ακριβως ειναι....

Οπως ακριβως το λες...ειναι καλυτερα εκει...και ελεύθεροι...

 

Μαρσι μου ήταν....

και γνήσιος και αυθεντικός...!!!

Σε φιλω!!!

 

Να εισαι καλα Σκρουτζάκο μου!!!

Καλη εβδομαδα και σε σενα!

 

Τώρα αξιώθηκα να διαβάσω αυτή σου την ανάρτηση...
Μερλινάκο μου με συγκίνησες.Πραγματικά. Να τον θυμάσαι τον παππού σου. Φαίνεται πως του έμοιασες με τον καλύτερο τρόπο. Είσαι ο δικός μας μάγος Μέρλιν!
Σε φιλώ, να περνάς πάντα καλά - για σένα,γι αυτόν.

 

οι αναμ΄νησεις δίνουν νόημα στη ζωή...;)