ElvenKingdom

Εκεί που η φαντασία κλείνει το μάτι στην πραγματικότητα...

Η Επέτειος της Αρχής μου....



Η ώρα ήταν 11.40...
Σκέψεις πολλές μέσα στο μυαλό μου...
Επέστρεφα μαζί με την μητέρα μου απο ένα εξαιρετικό σεμινάριο...
Κουρασμένος αλλα και χαρούμενος απο αυτά που είχα ακούσει!


Η 18η του Απρίλη θα έμπαινε σε λίγες ώρες....


Η Μητέρα μου καθόταν στη θέση του συνοδηγού...
Και σαν να άκουσε τι σκεφτόμουν μου απάντησε...


"Τη θυμάμαι σαν τώρα τη μέρα που γεννήθηκες...
Τι ώρα με έπιασαν οι πόνοι, τη ώρα με πήρε ο γιατρός...
Θυμάμαι καθε λεπτομέρεια....


Μα περισσότερο θυμάμαι όταν για πρώτη φορά την ώρα του τοκετού...
είδα το κεφάλι σου την ώρα που βγήκε....
Θεέ μου...τι ευτυχία ήταν αυτή!
Δεν πίστευα αυτό που ζούσα!
22 χρονών ήμουν....παιδάκι κι εγώ!


Σε ακούμπησαν πάνω στο στέρνο μου
Νταμπλάς μου΄ρθε!!!
Το παιδί ΜΟΥ...
Κι εσύ....ενα ψηλό μωράκι με σκιστά μάτια 
Ανοιγοκλεινες το στοματάκι σου λες και ήσουν ψάρι έξω απο το νερό
"


Εκείνη τη στιγμή ήθελα να της πω συγγνώμη για όσες πίκρες τις έχω δώσει...
Για όσες φορές τις αντιμίλησα...
Για όσες φορές ήμουν άδικος μαζί της!
Που με ανέχτηκε, που με δέχτηκε, που με υποστήριξε, που ποτέ της δεν με κριτικάρισε, που ακόμα με αγαπάει με τα θέλω τα δικά μου...
Η γέννηση  σφραγίζει αυτή τη σχέση.
Μάνας-Παιδιού.
Πόσο μάλλον Μάνας-Υιού.


Μερικά λεπτά είχαν μείνει....
Παρκάρω το αυτοκίνητο...
και μπαίνω στο σπίτι...
Ανεβαίνω τα σκαλιά...και φτάνω στην πόρτα της εισόδου...
Ξεκλειδώνω και.....


ακούω ένα ΜΠΑΜ!


Κομφετι, χρώματα μεταλλικά, μπαλόνια...
10-12 φατσούλες, αγαπημένες, χαμογελαστές, φωτεινές, με καπελάκια ασημί...
Μια τούρτα να περιμένει τον υπεύθυνο...για την κατάσβεση των κερακίων! 


Και μετά φιλιά, αγκαλιές, δώρα...ευχές απο καρδιάς!


Απρόσμενα, αλλιωτικα...γνήσια!
Ετσι ξεκίνησα χθες το βράδυ να γιορτάζω αυτή την επέτειο της αρχή μου!


Και θα συνεχίσω έτσι...γιατί είναι περισσότεροι οι άνθρωποι που μας αγαπούν απο αυτούς που θεωρούμε...
Και πολλές  πολλές φορές και ειναι διαφορετικοί αυτοί που μας αγαπούν απο αυτούς που νομίζουμε...




Πάντως υπάρχουν...
και μας αγαπούν....


Σας ευχαριστώ!





Ο Μικρός Μάγος Μέρλιν....




Υ.Γ: Δεν μπορούσα να τελειώσω χωρίς τραγούδι!!!