ElvenKingdom

Εκεί που η φαντασία κλείνει το μάτι στην πραγματικότητα...

Tα 27 μου Χρόνια



Πριν από 27 χρόνια ξεκίνησα το ταξίδι.

Στην αρχή δεν καταλάβαινα.
Δεν μιλούσα, απλά κοιτούσα.
Δεν εκφραζόμουν, απλά έκλαιγα.

Εχω μνήμες απο 2 ετών.
Αρώματα, πρόσωπα, καταστάσεις.
Περιστατικά που τα έχουν οι περισσότεροι ξεχασμένα.
Κι ομως τα θυμάμαι. Τα βλέπω. Τα μυρίζω.

Οι αναμνήσεις πάντα ήταν το όχημα μου.
Το κάρβουνο στην φωτιά της ψυχής.
Οι αναμνήσεις και τα όνειρα.
Το παρελθόν και το μέλλον.

Φυσιολογικό λοιπόν να τις ανασύρω από την κιβωτό των στοχασμών μου συχνά.
Πόσο μάλλον μια ημέρα όπως αυτή.
Που οριοθετεί το ξεκίνημα μου.
Είναι η επέτειος της Αρχής μου.

Αρκετές φορές μένω κολλημένος στα παλιά άλμπουμ
και χαζεύω το παρελθόν της αθωότητας.
Τότε που ήταν όλοι εκεί.
Πριν ο θάνατος τους γνέψει.
Τότε που δεν υπήρχαν έγνοιες στο μυαλό μου.
Δεν υπήρχε το άγχος της δουλειάς, δεν υπήρχαν οι καημοί του έρωτα.
Τότε που υπήρχε μόνο το παιχνίδι.

Ωστόσο αυτό που συνειδητοποιώ στα 27 μου
είναι πως το παιχνίδι το κράτησα ζωντανό ακόμα.
Ίσως γιατί είμαι απο αυτούς τους ενήλικες που δεν ξεπέρασαν ποτέ την παιδική τους ηλικία.
Ίσως γιατί κάποτε χρειάστηκε να ξεχάσω πως είμαι παιδί. Δεν υπήρχε χρόνος για να νιώσω παιδι.
Ίσως πάλι γιατί είμαι μάγος. Επιμένω μέχρι σήμερα να είμαι.

Αν με ρωτήσεις αισθάνομαι ακόμα το ίδιο χαζό συναίσθημα όταν πιάνω ενα ξύλινο κλαράκι και το έχω για ραβδί.
Το ίδιο αίσθημα προσμονής.
Όπως και τότε, ακόμα ελπίζω οτι θα βγει φως απο την άκρη του.
Και στο τέλος βγήκε. Βγαίνει ακόμα.
Απλά η μαγεία δεν κρυβόταν στα ξύλινα κλαράκια.
Κι αυτό το μαθαίνεις μεγαλώνοντας.
Για να το μάθεις ομως πρέπει να συνεχίσεις να ψάχνεις.
Και για να συνεχίσεις να ψάχνεις πρέπει να πιστεύεις.

Σε αυτά τα 27 χρόνια αυτό που με έκανε πιο δυνατό ξωτικά μου
ήταν η πίστη.
Πίστη στο άγνωστο.
Πίστη στα όνειρα.
Πίστη στην καρδιά.
Πίστη στους ανθρώπους.
Πίστη στη φαντασία.
Πίστη σε ότι δεν βλέπω, δεν αγγίζω αλλά αισθάνομαι.


Πριν απο 27 χρόνια ξεκίνησα το ταξίδι.

Στην αρχή δεν καταλάβαινα.
Δεν μιλούσα, απλά κοιτούσα.
Δεν εκφραζόμουν, απλά έκλαιγα.

Μετά από 27 χρόνια 

Ακόμη δεν καταλαβαίνω..
Ακόμη δεν μιλάω, απλά κοιτάω
Κι όταν θέλω να εκφραστώ πιο δυνατά...κλαίω. 


Σας αγαπω.
Χρόνια μου πολλά. :)


YΓ: Αν υπάρχει ένα τραγούδι που περιγράφει τη συνταγή μου και το τι πιστεύω, είναι αυτό που ακολουθεί... 




Γιατί αν δεν γεννηθείς φωτιά 
πως θα μένει στάχτη πίσω σου η βραδιά...






13 σκέψεις που μοιράστηκαν τα ξωτικα:

Άλλη μια όμορφη ανάρτηση. Χρόνια πολλά και μαγικά Μερλινάκο!!!! Πάντα να λάμπεις!

 

Άλλο ένα κριαράκι κοντά μας,τελικά είμαστε πολλοί....
ΧΡΟΝΙΑ ΣΟΥ ΠΟΛΛΑ ΓΕΜΑΤΑ ΜΑΓΙΑ!!

 

Χρονια Πολλά και σπο δω αστερι!!!
Παντα να λαμπεις :)

 

γερός, χιλιόχρονος και τυχερός να είσαι μέρλιν!

να κουνας το ραβδάκι σου και να κάνεις ευτυχισμένους ανθρώπους γύρω σου. είναι το πιο δύσκολο ξόρκι!

 

Πολύχρονος και ...πολυχρονεμένος:)

 

Χρόνια Πολλά και Χρόνια Ζωής...Ευτυχισμένοι να είναι οι δρόμοι σου, στολισμένοι με χαμόγελο!!!
Πολύχρονος!!!
Όμορφο Πάσχα να έχουμε!!!
Την Καλημέρα μου!!!

 

Χρόνια πολλά και από δω! Eυχομαι ολα σου τα όνειρα να γίνουν πραγματικότητα!

 

Χρόνια πολλά και καλά, αγαπητό συν-Κριαράκι. (: Σού εύχομαι υγεία, ηρεμία και ό,τι επιθυμείς! Chief!!!

 

Χρόνια Πολλά!
Χρόνια Καλά!
Χρόνια Μαγικά!
Χρόνια Διαμαντένια!

Να μείνεις έτσι παιδί μάγε μου!!! Είναι ότι καλύτερο σου έχει συμβεί!!!!

Φιλί Διαμαντένιο!

 

Χρόνια πολλά κι από εδώ~!
Να σε χαιρόμαστε! :Ρ ^__^

 

Xροοοονια Πολλα! Μαγούλι μου!!Ν α κρατας το αστέρι σου ψηλά για όσα χρόνια πέρασαν και όσα θα διαβείς και να'ναι ανοδικά!
Ενα φιλί και από μένα!!

 

Χρονια πολλα και απο εδω Μερλιν μου και καλο σου Πασχα!!:)