ElvenKingdom

Εκεί που η φαντασία κλείνει το μάτι στην πραγματικότητα...

Δημήτριος Αντωνίου: Δεκτή η μήνυση που υπέβαλλε για Έσχατη Προδοσία κατά της Κυβέρνησης


Τον Κύριο Αντωνίου δεν τον ήξερα. Πριν απο λίγες ώρες για την ακρίβεια τον έμαθα.
Είδα μια σειρά απο 5 βιντεάκια στο yt και διάβασα και το κάτωθι άρθρο.
Ο συγκεκριμένος άνθρωπος δεν φαίνεται απλά άλλος ένας γραφικός κύριος αλλά ειναι απόλυτα μεθοδικός και μιλά συγκεκριμένα. Η μήνυσε σε χρόνο ρεκόρ έγινε δεκτή και ξεκίνησε η προανάκριση.  Μήπως τελικά έγινε η αρχή;
ΑΚΟΥΣΤΕ ΚΑΙ ΔΙΑΒΑΣΤΕ!
Παρουσιάζω κι εδώ το αρθρο που δημοσιεύθηκε στο fititis.gr
Απο τη σελίδα της Νελλυ Ψαρού παρουσιάζουμε μια ανασκόπηση των όσων διαδραματίστηκαν χθες στη Χαλκίδα , όπου ο Εισσαγελλέας εξέτασε την μήνυση για Αισχάτη Προδοσία, που κατέθεσε ο γιατρός Δημήτρης Αντωνίου, κατά των πολιτικών και βουλευτών που υπέγραψαν το μνημόνιο. Η μήνυση τελικά έγινε δεκτή, διαβάστε παρακάτω τις λεπτομέρειες των όσων έγιναν χθες στη Χαλκίδα:

Είχαμε όλοι(;) ακούσει ότι κάποιος έκανε μήνυση στην κυβέρνηση για έσχατη προδοσία, αλλά δεν δώσαμε σημασία. Λίγο αργότερα ακούσαμε ότι ο εισαγγελέας την έκανε δεκτή. Τότε είναι που κανείς μας δεν πίστευε στ’ αυτιά του – και στα μάτια του. Έτσι κι εγώ. Kαι, φύσει περίεργος άνθρωπος, έψαξα και βρήκα τον ίδιο τον μηνυτή, και παραβρέθηκα στην αρχή της διαδικασίας, στον ανακριτή στην Χαλκίδα. Κι απ’ ότι είδα, δεν ήμουν η μόνη…

Ο κ. Δημήτρης Αντωνίου, 56 ετών, χειρούργος-ογκολόγος κάτοικος Χαλκίδας, κατέθεσε τον Μάιο μήνυση κατά των βουλευτών που υπέγραψαν το μνημόνιο, υπουργών, του Προέδρου της Δημοκρατίας αλλά και κατά των μελών της “Τρόικας” (ονομαστικά και με τις διευθύνσεις τους!) με την κατηγορία της εσχάτης προδοσίας. Όσον αφορά την ίδια τη μήνυση, το κείμενο της οποίας καθώς και πλήθος στοιχείων μπορεί να δει κανείς στο blog του κ. Αντωνίουhttp://zoidosia.blogspot.com, γίνεται ονομαστικά κατά των ανωτέρω υπευθύνων και με τρόπο που η διαδικασία δεν περνάει από τη Βουλή. Συγκεκριμένα, παρά την ασυλία που προσφέρεται από το Σύνταγμα σε βουλευτές και υπουργούς, η έσχατη προδοσία αποτελεί αυτόφωρο έγκλημα, για το οποίο ο εισαγγελέας μπορεί να διατάξει την άμεση δίωξη χωρίς την άδεια της Βουλής. Επίσης, παρόλο που το έγκλημα αυτό διαπράχτηκε στις 6 Μαΐου, επειδη είναι διαρκές η δίωξη μπορεί να γίνει ακόμη και σήμερα – όπως και γίνεται.
Ο Εισαγγελέας Πρωτοδικών Αθηνών, προς μεγάλη έκπληξη όλων μας, ΔΕΝ έβαλε την υπόθεση στο αρχείο αλλά έκανε δεκτή τη μήνυση και ξεκίνησε τη διαδικασία ορίζοντας την προανάκριση. Μάλιστα, το έκανε αυτό με ιδιαίτερη ταχύτητα: έλαβε την υπόθεση στα χέρια του στα μέσα Οκτώβρη, και μέσα σε δύο μήνες την προχώρησε (για όσους ξέρουν τους ρυθμούς αυτών των διαδικασιών, πρόκειται πράγματι για μεγάλη έκπληξη). Έτσι, ορίστηκε η προανάκριση για την Τρίτη 11 Ιανουαρίου, οπότε και κατέθεσε ο κ. Αντωνίου στον ανακριτή στη Χαλκίδα.
Στην προανακριτική αυτή διαδικασία ο κ. Αντωνίου κατέθεσε συμπληρωματικά υπομνήματα και στοιχεία για την υπόθεση. Μια βασική περιγραφή αυτών μπορείτε να δείτε στο bloghttp://stoxasmos-politikh.blogspot.com: στο blog αυτό μπορείτε να βρείτε συγκεντρωμένα πολλά στοιχεία για την κατάθεση του κ. Αντωνίου, καθώς επίσης βίντεο από την ομιλία του αργότερα την ίδια μέρα αλλά και βίντεο από εκπομπές του τηλεοπτικού σταθμού Κόντρα, ο οποίος εδώ και καιρό φιλοξενεί τον κ. Αντωνίου στα δελτία ενημέρωσης του κ. Τέρενς Κουίκ. Έξω από το γραφείο του ανακριτή, αρκετός κόσμος ήταν συγκεντρωμένος και τον υποδέχτηκε με χειροκροτήματα.

Αφού ο κ. Αντωνίου έκανε κάποιες σύντομες δηλώσεις προς τη δημοσιογράφο του τηλεοπτικού σταθμού Κόντρα προχώρησε μαζί με τους παρεβρισκόμενους προς το Δημοτικό Θέατρο Παπαδημητρίου, όπου και άλλος κόσμος τον περίμενε για να ξεκινήσει η εκδήλωση συμπαράστασης. Το θέατρο βρίσκεται απένταντι από το Εργατικό Κέντρο Χαλκίδας.

Η εκδήλωση αυτή είχε την ενεργό υποστήριξη απλών πολιτών αλλά και κινημάτων για την άμεση δημοκρατία.
Είναι εντυπωσιακή η προσέλευση του κόσμου: παρόλο που η είδηση δεν έχει διαδοθεί ιδιαίτερα, πάνω από 200 άτομα βρέθηκαν εκεί (σε μια δεδομένη χρονική στιγμή μέτρησα 150 καθήμενους). Εντυπωσιακή ήταν επίσης και η διασπορά των συμμετεχόντων: κάποιοι παρεβρισκόμενοι ήρθαν επί τούτου, μόνοι τους, από τις Σέρρες, τη Θεσσαλονίκη, την Κρήτη και την Κόρινθο! Στο γεμάτο θέατρο, λοιπόν, και μέσα σε ιδιαίτερη συγκίνηση, λόγω της θερμής υποδοχής που του επιφυλάχτηκε, ο κ. Αντωνίου έκανε την ομιλία του.

Μιας και μπορεί να βρει κανείς όλη την επιχειρηματολογία του, ή να δει το βίντεο της ομιλίας του, δεν θα καλύψω εδώ με λεπτομέρεια τα λεγόμενά του, αλλά θα αρκεστώ σε μια μικρή αναφορά σε αυτά που μου έναναν ιδιαίτερη εντύπωση. Συγκεκριμένα, όπως ανέφερε ο κ. Αντωνίου, το Μνημόνιο είναι μια δανειακή σύμβαση η οποία όμως έχει αντικαταστήσει το ίδιο το Σύνταγμα: όπως και το Σύνταγμα, αναφέρει τις γενικές κατευθύνσεις της πολιτικής που πρέπει να ακολουθήσει η Ελλάδα και παραμέμππει στη συνέχεια σε νόμους που θα εξειδικεύουν αυτές τις κατευθύνσεις. Καταλύει δηλαδή το Σύνταγμα. “Αν είναι έτσι, να το δηλώσουμε επισήμως και να λεγόμαστε Τροϊτκιστάν” και όχι Ελλάδα, κι εμείς Τροϊκανοί!”, είπε χαρακτηριστικά. Βάση αυτής της δανειακής σύμβασης που υπογράψανε, αν δεν πληρώσουμε μία δόση, οι δανειστές μας μπορούν να προβούν σε κατάσχεση κάθε δημόσιας περιουσίας μας, χωρίς περιορισμό – εξ’ ου και τα δημοσιεύματα για τα νησιά μας! “Ποιος είναι ο λόγος νομίζετε που δεν υπεγράφη η σύμβαση για τον Αστακό;”, είπε, “γιατί δεν απάντησαν ποτέ γιατί δεν προχώρησε αυτή η σύμβαση; Αφού, το Ελληνικό κράτος δεν είχε δικαιοδοσία να υπογράψει τίποτα χωρίς τη συναίνεση των δανειστών του”. Μάλιστα, τυχόν δικαστική διένεξη που θα προκύψει (με πολίτες π.χ.) θα επιλύεται με το αγγλικό δίκαιο και όχι το ελληνικό, δηλαδή με το δίκαιο των δανειστών μας.

Επίσης έχει καταλυθεί το ίδιο το πολίτευμά μας, η Προεδρευομένη Κοινοβουλευτική Δημοκρατία, καθώς καταργείται στην πράξη η διάκριση των εξουσιών (που είναι θεμελιακή για την Κοινοβ. Δημοκρ.). “Δεν έχει νόημα να πάει κανείς στον στρατό πια, πρέπει να αρνηθούν οι νέοι να πάνε στο στρατό αφού πλέον ο στρατός δεν ανήκει στη χώρα και θα χρησιμοποιηθεί και εναντίον των πολιτών της”, είπε χαρακτηριστικά.
“Ο κ. Παπούλιας είναι συγκατηγορούμενος διότι θα έπρεπε να έχει διαλύσει τη Βουλή”, είπε, τονίζοντας όμως ότι δεν έχει υπογράψει διάφορα προεδρικά διατάγματα μέχρι στιγμής. “Το Μνημόνιο προβλέπει οι ρυθμίσεις να γίνονται με Π.Δ. και όχι με νόμους, για να μην περνάνε από τη Βουλή”. “Κανονικά, όλοι οι βουλευτές που δεν συμφωνούν πρέπει να παραιτηθούν, να μην παραμένουν εκεί δίνοντας νομιμοποίηση σε αυτή τη Βουλή. Πώς θα στεκόταν τότε μία μονοκομματική Βουλή;”, είπε ο κ. Αντωνίου και στη συνέχεια προέτρεψε όλους μας “να μην αφήσουμε κανέναν τους να πλησιάσει τα μνημεία της χώρας και τα εθνικά σύμβολα στις εορτές (π.χ. 25η Μαρτίου), να μην πλησιάσει κανείς τους. [...] Σε αυτά τα χώματα χύθηκε αίμα για την ελευθερία, δεν μπορούν αυτοί να τα πουλάνε”. “Ο Τσολάκογλου καταδικάστηκε για εθνική αναξιότητα επειδή έδωσε το 1940 ως λεία πολέμου στρατιωτική περιουσία στους κατακτητές. Σε αυτούς που πουλάνε όλη την ελληνική γη για μια δανειακή σύμβαση, τι πρέπει να γίνει;” αναρωτήθηκε, τονίζοντας ότι τα χρήματα των δανείων αυτών, σύμφωνά πάντα με το ίδιο το Μνημόνιο, δεν προορίζονται για μισθούς και συντάξεις, όπως μας λένε, αλλά για τη στήριξη της ρευστότητας των τραπεζών!

Πολλά ακόμη θα μπορούσα να γράψω γι’ αυτή την εξαίρετη μέρα. Με ιδιαίτερη χαρά, πάντως, διαπίστωσα ότι ο κ. Αντωνίου, δεν είναι ένας γραφικός τύπος που απλά “τα πήρε στο κρανίο”, αλλά ένας σοβαρός άνθρωπος που με μεθοδικότητα και πολύ δουλειά έκανε αυτό που θεώρησε καθήκον του. Με πολύ διάβασμα και έρευνα, βρήκε μόνος του όλα τα στοιχεία που αποδεικνύουν τις κατηγορίες του αλλά και τον νομικό τρόπο να τις θέσει σε “τροχιά”, μιας και μέχρι στιγμής κινείται χωρίς δικηγόρο – “όταν προσπάθησα να κινηθώ με δικηγόρο, ζημιά μου έκανε παρά καλό”, όπως μου είπε.

Αναφορικά με τυχόν βοήθεια που μπορούμε να προσφέρουμε στον κ. Δημήτρη Αντωνίου, θα ενημέρωσω σύντομα και αφού υπάρξει συνεννόηση μαζί του. Προς το παρόν, και σε νομικό επίπεδο, δεν είναι επιθυμητή η όποια εμπλοκή. Οπότε, κλείνω προς το παρόν, αυτό το ρεπορτάζ με τα ίδια του τα λόγια:
Το πρόβλημα είναι η ηττοπάθεια. “Αυτοί δεν θα φερόντουσαν σαν λύκοι αν εμείς δεν φερόμασταν ως αρνιά. Ας γίνουμε εμείς λοιπόν λύκοι. Λυσσασμένοι λύκοι!”


Ο Πόνος της Εξέλιξης




Αν ήξερα πως έπρεπε να ξεκινήσω θα το είχα κάνει.

Δεν ξέρω να σου πω.

Τις περισσότερες φορές που μπαίνω στο κόσμο των σκέψεων μου βλέπω ακριβώς τι πρέπει να αποτυπώσω στην οθόνη. 

Είναι σαν τρισδιάστατος πίνακας για μένα. Τον βλέπω, μυρίζω τα χρώματα και ακούω τα αρώματα.
Και μετά το πληκτρολόγιο γίνεται το ραβδί που θα εκτελέσει το ξόρκι του κειμένου.

Τώρα δεν ξέρω τι βλέπω. Δεν ακούω. Δεν μυρίζω.
Το συναίσθημα όμως που με κάνει να θέλω να γράψω με ειδοποιεί. 

Πως;
Πάντα όταν φουσκώνουν οι σκέψεις πρέπει να βγουν σε λέξεις παρουσιάζεται ένας συγκεκριμένος οξύς πόνος στο στομάχι.
Σωματοποιειται. 
Αυτό που λένε κάποιοι έμπνευση για μένα είναι πόνος.

Ετσι και τώρα που σου μιλάω πονάω.
Και είναι ο πόνος αυτός που με αναγκάζει να γράψω.
Η ενόχληση που μου θυμίζει πως πρέπει να εξελιχθώ.
Κι αν υπάρχει δρόμος δίχως τέλος, είναι αυτός της εξέλιξης.

Πάντα θα υπάρχει καλύτερος τρόπος να αγαπήσεις.
Πάντα θα υπάρχει καλύτερος τρόπος να νικήσεις.
Πάντα θα υπάρχει καλύτερος τρόπος να νικηθείς.
Πάντα θα υπάρχει ένα καλύτερο πάντα.

Ο πόνος επιμένει θέλω να σου πω.
Στο τέλος όμως του κειμένου θα τον έχω νικήσει.
Κάθε φορά τον νικάω.

Γιατί στα χέρια μου το μεγαλύτερο όπλο ήταν πάντα η έκφραση.
Αυτό κάθε φορά είναι το βασικό συστατικό στη συνταγή μου για τη ζωή.
Δε φοβάμαι να σου μιλήσω, δε φοβάμαι και να μου τα πω.
Δε φοβάμαι τη ζωή και τα παιχνίδια της περισσότερο απ'οσο φοβάμαι εσένα.
Ναι, καλά άκουσες ξένε.
Εσένα πάντα σε φοβάμαι.
Γιατί ποτέ δεν μπορώ να ξέρω αν μου λες στα αλήθεια "σαγαπω"
Γιατί ποτέ δεν θα μάθω αν την ώρα που γυρνούσα την πλάτη μου τα μάτια σου αλλάζαν βλέμμα.
Γιατί ποτέ όσο κι αν ψάξω τι πραγματικά θέλεις απο μένα δεν θα μάθω.
Οσες φορές και να σε ξαναγνωρίσω.
Με οποια μορφή και να με ξανασυναντήσεις.
Ειτε κουβαλώντας έρωτα, είτε φιλία, είτε λεφτά.

Για αυτό και σε φοβάμαι. 
...γιατί δεν μαθαίνεσαι.

Στα σκοτάδια που μου ρίχνεις όμως, πάντα θα απαντάω με φως.

Ο πόνος ξαφνικά σταμάτησε.
Η ψυχή πήρε την απάντηση και εγώ είμαι έτοιμος να σχεδιάσω το σήμερα μου.













Σαν πας στο πηγαιμό για το...Twitter




Eιναι μια ανάρτηση που ξεκινάει χωρίς να ξέρει την κατάληξη της.

Σε προειδοποιώ.

Κάποιοι το έχετε ακούσει, άλλοι το έχετε απορρίψει γιατί δεν το καταλάβατε, κάποιοι το λατρέψατε και τέλος αρκετοί από εσάς το μισήσατε.

Τι είναι το twitter και πως ξεκίνησε δεν θα στα αναλύσω. Δεν έχει και νόημα γιατί τα είπαν πριν από μένα άλλοι. Και τα είπαν και καλύτερα!
Θα περιγράψω απλά πως το φιλτράρισαν τα δικά μου μάτια. Γιατί κόλλησα μαζί του & γιατί ίσως κολλήσεις κι εσύ.

Έχεις ιδέα από τα ψηφιδωτά;  Αυτή την τέχνη που αποτελείται από πολύχρωμες, μικρές, σχεδόν αδιάφορες αλλά τόσο σημαντικές για το σύνολο ψηφίδες;
Κάπως έτσι θα σου έλεγα πως είναι και ο τουητεροκοσμος.

Βρίσκεις όλα τα χρώματα, όλα τα σχήματα, όλες τις ποιότητες.

Και έχεις τη δυνατότητα να επιλέξεις (κάνοντας follow) τα δικά σου υλικά. Αυτά που νιώθεις οτι είναι πιο κοντά σε εσένα.
Και το έργο σου σχηματίζεται.

Το twitter είναι έξυπνο. Πολύ πιο έξυπνο από το facebook.
Δεν κρύβεσαι πίσω από τραγούδια, ούτε πίσω από από ρητά της κατάψυξης.

Για να κερδίσεις τον άλλο πρέπει να μιλήσεις.
Πρέπει να επικοινωνήσεις. Πρέπει να γράψεις.

Το παίζεις κάτι; Φαίνεται.
Είσαι φλύαρος; Φαίνεται.
Είσαι έξυπνος; Φαίνεται.
Σου λείπει το σεξ; Φαίνεται
Εκτός social δε σου μιλάει μύγα; Φαίνεται.
Λες ότι οι πολλοί; Φαίνεται.

Το twitter δεν είναι τσατ.
Είναι μια κιβωτός γεμάτη ιδέες, κρίσεις και σκέψεις του λεπτού.
Θα βρεις πολύ σκουπιδομάνι. Ναι.
Θα δεις γραμμένες πολλές μαλακίες. Ναι.


Σου δίνει όμως μια εκπληκτική δυνατότητα που αφορίζει τα περισσότερα από τα μειονεκτήματα του.
Σε κάνει να γνωρίζεις πρώτα το μυαλό του άλλου.
Δε σε νοιάζει η εικόνα του.
Η δικτατορία της φωτογένειας του fb εδώ καταρρέει.

Οι κοιλιακοί δεν μπορούν να τουητάρουν.
Τα σουφρωμένα χειλάκια δεν μπορούν να τουητάρουν.
Απλά δεν μπορούν. Τουλάχιστον όχι μόνα τους.

Ένα άλλο μεγάλο συν είναι ότι κουβαλάς μια μίνι εταιρεία γκάλοπ στο κινητό σου.
Από άτομα που δεν σε ξέρουν και δεν έχουν απολύτως καμιά ανάγκη να σου πουν ψέμματα.

Τέλος δεν μπορείς να κάνεις κάτι για να γίνεις δημοφιλής. Δεν έχει νόημα να αρχίζεις και να ακολουθείς όποιον βλέπεις μπροστά σου.
Δεν μπορείς να γίνεις "μούρη" με το ζόρι.

Αν κάτι εμένα με έχει κάνει να κολλήσω είναι ότι όποτε νιώσω την ανάγκη να πω κάτι πάντα θα υπάρχει κάποιος να ακούσει.
Ενα καζάνι ανθρώπων που πάντα είναι γεμάτο, βράζει και θυμίζει πόσο διαφορετική και πόσο ίδια μπορεί να είναι η κάποια μέρα όλων των θνητών.

Την ίδια ώρα που κάποιος θα γελάει, άλλος θα νιώθει μοναξιά.
Ο ένας παίρνει αύξηση και η άλλη ανακαλύπτει οτι έμαθε πως η κολλητή της σχετίζεται με τον γκόμενο της.
Και βλέπεις το timeline να γεμίζει με στιγμές τόσο διαφορετικών και τόσο ίδιων ανθρώπων.

Αν δεν το έχεις δοκιμάσεις, δώσε του μια ευκαιρία.
Αν το δοκίμασες και δεν το κατάλαβες δώσ'του μια δεύτερη.




Και μη ξεχνάτε...
Σας ακολουθω.