ElvenKingdom

Εκεί που η φαντασία κλείνει το μάτι στην πραγματικότητα...

Ο 30λογος ενός μαθητευόμενου μάγου



  • Το παραμύθι που παράλληλα ζω πρέπει να συγκρουστεί με την πραγματικότητα μου
  • Θέλω να κοιμάμαι τα βράδια χωρίς να καρδιοχτυπώ για το πότε και αν θα πληρωθώ
  • Μην ξεχνάς να ξεχνάς όσα σε πόνεσαν και να θυμάσαι όσο αγαπάς.
  • Συναντάς αυτούς που χρειάζεσαι. Δεν υπάρχει λόγος να παραπονιέσαι.
  • Αν θέλεις να γίνεις σημαντικός άρχισε να ασχολείσαι με αυτά που δεν θεωρούν οι άλλοι σημαντικά επάνω σου.
  • Φίλοι είναι αυτοί που νιώθεις τη καρδιά τους να χτυπάει στο σώμα σου.
  • Η ζωή είναι πολύ μικρή για να μην είναι μαγική.
  • Κανένας πραγματικά ώριμος δεν έπαψε να ονειρεύεται. 
  • Σεβάσου το χρήμα χωρίς να το προσκυνάς.
  • Οι μεγάλες κρίσεις ξεθάβουν μεγαλες αλήθειες.
  • Δεν χρειάζεσαι πολλούς φίλους. Χρειάζεται πραγματικούς φίλους.
  • Μην ξεχνάς να αφήνεις τους δακρυγόνους να ξεσπούν.
  • Τα λεφτά δεν έφεραν σε κανέναν ευτυχία. Αν έφερναν οι δικοί μου δεν θα χώριζαν πάνω στην καλύτερη επαγγελματική τους φάση.
  • Το χαμόγελο είναι πρώτο ξόρκι ευτυχίας που μαθαίνεις απο μωρό.
  • Αγάπη είναι η αγκαλιά που διώχνει μακρυά το φόβο του θανάτου.
  • Δεν έχει σημασία να το σκέφτεσαι. Ζήσ' το.
  • Τίμα τους ανθρώπους που σε περιέθαλψαν όταν το χρειαζόσουν, που έφαγες στο σπίτι τους, που περιποιήθηκαν τις πληγές σου. 
  • Αν ισχύει πως ο ουρανός ειναι ο τελικός μας προορισμός, έχε το βλέμμα σου ψηλά για να συνηθίζεις. 
  • Μην απαιτείς στο όνομα της αγάπης. Τη λερώνεις.
  • Η δικαιοσύνη δεν έρχεται όπως και όποτε την περιμένεις. Ερχεται ωστοσο.
  • Γίνε υπερήφανος για το παιδι που κρύβεις μέσα σου.
  • Να τρως μέχρι να πεθάνεις τη ζύμη απο το κέικ. Ναι, να πασαλείβεις ολόκληρο το πρόσωπο σου.
  • Πέτα τη σαβούρα και άσε το καινούργιο να σου προτείνει τη δική του λύση για το μέλλον.
  • Μην ξεχνάς να λες σ'αγαπώ σε αυτούς που δεν στο είπαν και το ένιωσαν.
  • Παραδειγματίσου απο τη ζωή των αγαπημένων σου που πήραν την απόφαση να γίνουν άστρα. Μόνο τότε δεν πεθαίνουν. Μόνο τότε σε συντροφεύουν πραγματικά.
  • Ο κόσμος μας δεν έχει ανάγκη από ανθρώπους που μιλούν αλλά απο ανθρώπους που ακούν.
  • Οι ευκαιρίες υπάρχουν οπου εμείς τις βλέπουμε.
  • Το "κανείς δεν είναι τέλειος" ισχύει πρώτα για σένα
  • Όταν πιστεύεις στα παραμύθια, τα κάνεις αλήθεια.



To κείμενο γράφτηκε κάτω απο τους ήχους της συγκεκριμένης μελωδίας:




Η κατάθεση ενός Χαρηποτεριστή .



Κάπου στα τέλη του 1998 κράτησα στα χέρια μου το πρώτο βιβλίο.
Δεν χρειάστηκε να συστηθούμε. Τον ήξερα. Τον περίμενα.

Ήταν η επιβεβαίωση ενός κόσμου που ήξερα πως υπάρχει και ήθελα να γνωρίσω.
Πάντα στον κόσμο της φαντασίας μου.
Εκεί από τις πρώτες σελίδες ήξερα πως εδώ έχω να κάνω με κάτι άλλο.
Με κάτι νέο και γνώριμο ταυτόχρονα.
Και το βασικότερο;
Με κάτι αυθεντικά μαγικό.

Ανήκω στη γενιά που τα βιβλία με βρήκαν ακριβώς στην εφηβεία μου.
Ήμουν 14. Στην ηλικία που το παιδί θέλει να γίνει μεγάλος.
Την ηλικία που θεωρείς το συναίσθημα περιττό και προσπαθείς
να σταθείς στον κόσμο με όπλο τη λογική και την αντίδραση.

Κάπως έτσι λοιπόν πέρασα τις πύλες του Χογκουαρτς.
Και δεν το μετάνιωσα ποτέ. Μέχρι σήμερα.

Πέρασαν πολλά λοιπόν απο τότε.
Μεγαλώσαμε. Κι εγώ και ο μάγος.
Μετά από 13 χρόνια όλα είναι διαφορετικά.
Σχεδόν όλα.
Γιατί υπάρχουν και αξίες που μένουν αμετάβλητες στο πέρασμα των ηλικιών.
Υπάρχουν αξίες που τις κουβαλάς χωρίς να σε βαραίνουν.
Το μεγαλύτερο δώρο που μου έκανε η Ροουλινγκ
ήταν οτι μου έμαθε την αξία της Μαγείας.

Οχι, δεν σου μιλάω για ραβδιά. ούτε για ξόρκια.
Σου μιλάω για λέξεις, για συναισθήματα και την έκφραση τους.
Σου μιλάω για ιδανικά. Φιλία, γενναιότητα, δικαιοσύνη.
Την αξία του να μπορείς να κρατάς ζωντανό το παιδί μέσα σου.
Την αγνότητα που κουβαλούσε η παιδική σου ηλικία.
Την πίστη σε ανώτερα αγαθά οπως η κατανόηση και το μοίρασμα.

Μας έμαθε ο κόσμος των Μαγκλ οτι πρέπει να δαγκώνουμε τον διπλανό για να μη μας δαγκώσει.
Μας έμαθε ο κόσμος των Μαγκλ οτι πρέπει να πατάμε ανθρώπους για να χτίζουμε καριέρες.
Να μην υπολογίζουμε τα απλά. Να ζητάμε τα πολλά.
Γιατί ευτυχία λέει είναι η δύναμη.
Όπως έλεγε και ο Ξέρεις-Ποιος "Δεν υπάρχει καλό και κακό. Μονάχα η δύναμη κι αυτοί που δεν μπορούν να την κατανοήσουν"
Κι όπου δύναμη βάλε χρήμα.
Να παίρνουμε, Να παίρνουμε, Να παίρνουμε, Να παίρνουμε,  Να παίρνουμε, Να παίρνουμε, Να παίρνουμε, Να παίρνουμε, Να παίρνουμε, Να παίρνουμε, Να παίρνουμε, Να παίρνουμε, Να παίρνουμε, Να παίρνουμε, Να παίρνουμε, Να παίρνουμε, Να παίρνουμε, Να παίρνουμε, Να παίρνουμε
Από φίλους, συνεργάτες, συγγενείς, εραστές, γνωστούς, συντρόφους. Από όλους.
Όπως εκείνος. Ο Ξέρεις-Ποιος.
Είδες πόσο μοιάζουν οι Μαγκλ τελικά μαζί του; Οι δικοί μας Μαγκλ.
Πως μοιάζει το Υπουργείο Μαγείας επί Πίου Θικνες με τη σημερινή Βουλή;
Ίσως δεις τελικά ότι δεν απέχουμε και πολύ οι δυο κόσμοι.

Οπως σου έλεγα , ξωτικό μου, με έμαθε πολλά.
Παθιάστηκα με το σύμπαν του Αγοριού που Επέζησε γιατί κάπου εκεί είδα κι εμένα μέσα.

Αν και η κινηματογραφική του μεταφορά πολλές φορές με απογοήτευσε το τέλος ήταν όπως ακριβώς περίμενα. Κι ας μην ήταν οπως αυτό που διάβασα.
Ηταν καταπληκτικό! Μαγικό! Ένδοξο!
Έχοντας πιάσει ακριβώς τον παλμό και το συναίσθημα του βιβλίου.

Είδαμε επιτέλους το μεγαλείο της καθηγήτριας ΜακΓκοναγκαλ  που ως θηλυκός Ντάμπλντορ γέμισε την οθόνη η μεγαλοπρέπεια του χαρακτήρα και της μαχητικότητας της.
Είτε τη στιγμή που θωράκιζε το Χογκουαρτς. Είτε τη στιγμή που εκδίωξε τον Σνέηπ αναλαμβάνοντας την αρχηγία του κάστρου.
Την Μόλι Ουέσλι να πολεμά στα ίσια την Μπελάτριξ και να κραδαίνει το ραβδί λέγοντας το θρυλικό "Νot my Daughter, YOU BITCH" με κομμένη ανάσα.
Τη συνάντηση του Νταμπλντορ με τον Ποτερ στο Κινγκ Κρος και τα όσα συζήτησαν αλλά και την αποκάλυψη για το ποιος πραγματικά ήταν ο Σέβερους Σνέηπ.

Η ταινία είναι η καλύτερη της σειράς. Δεν θα σου πω περισσότερα.
Ευχομαι όμως η ταινία, έστω η τελευταία να γίνει η αφορμή να αναζητήσεις
τι πραγματικά έγινε στη Μάχη του Χογκουαρτς.
Κι ίσως ανακαλύψεις μια πόρτα στο φανταστικό που θα θέλεις συχνά να ανοίγεις.

Η ιστορία του Αγοριού που Επέζησε είναι ένα επικό παραμύθι.
Ατόφιο και γνήσιο.
Διδακτικό και γεμάτο αλληγορίες.
Πολλές φορές λέω ότι ο Χάρι Ποτερ και οι φίλοι του είναι φτιαγμένοι από το υλικό των Χριστουγέννων.
Είναι φτιαγμένοι από την ίδια αστερόσκονη που ψάχνεις στα στολίδια του έλατου.
Και την έχουμε ανάγκη αυτή τη δύναμη στις μέρες μας.

Τhese are dark times, There is no denying όπως έλεγε και ο Rufus Scrimgeour 
Και οι μαύρες εποχές έχουνε ανάγκη από φως.
Και το τελευταίο πράγμα που μας έμεινε φωτεινό ξωτικά
Είναι τα όνειρα.
Είναι η ελπίδα.
Και το Χογκουαρτς συμβολικά είναι ένας φάρος από μόνος του.

Μπορεί η συγκεκριμένη ιστορία να μη σου ταιριάζει.
Μπορεί να μην είσαι τύπος που δίνεις χώρο για τέτοια βιβλία.
Μπορεί γενικά να μην πιστεύεις στο φανταστικό.
Μπορεί να μη σου λέει τίποτα γενικώς.
Προσπέρασε με και συνέχισε.
Βρες τον δικό σου τρόπο.

Όμως αν
Αν λέω,
Βρίσκεις ότι μπορεί και να θέλεις να ταξιδέψεις για λίγο.
Δώσε μια ευκαιρία στο παραμύθι.
Ανακάλυψε κι εσύ τον μικρό μάγο που ίσως κρύβεται μέσα σου.
Δεν χρειάζονται ραβδιά. Χρειάζεται καρδιά.




Expecto Patronum!






YΓ. Και να θυμάστε πως...


Hogwarts will always be there to welcome you home.

Διάλεξε Ρόλο.


Καθημερινά υπάρχουν προκλήσεις. 
Τις ξέρεις.
Επαγγελματικές, Προσωπικές, Οικογενειακές.
Μικρές, Μεγάλες.

Οι προκλήσεις δεν σταματάνε.
Οι δυσκολίες δε στερεύουν ξωτικό.
Πάρ'το επιτέλους απόφαση.

Διάλεξε ρόλο.

Θέλεις να είσαι το θύμα;
Θέλεις να είσαι αυτός που κάθε φορά χάνει;
Θέλεις να αποδέχεσαι την ήττα πριν να έρθει;

Καν΄το. Ο κόσμος έχει ανάγκη από χαμένους.
Κάποιος πρέπει να παίξει κι αυτό το ρόλο.
Γίνε αφορμή για τη νίκη του άλλου.
Δώσε του επιπλέον δύναμη. 
Υπόκυψε σου λέω. 

Η φύση σε χρειάζεται.
Την βγάζεις από δύσκολη θέση.
Γίνε το μικρότερο ψάρι. Μην προσπαθήσεις ποτέ να μεγαλώσεις.
Όχι όχι. Δεν είναι αυτά για σένα ρε.
Εσύ ξέρεις μόνο πως να χάνεις.
Εκεί ειδικεύεσαι.

Να είσαι πάντα αυτός που παίρνει το κρίμα.
Να είσαι πάντα αυτός που τον παρατάνε.
Να είσαι πάντα αυτός που ευθύνεται για όλα.

Χρειάζεται σου λέω κι αυτός ο ρόλος.
Χρειάζεται η δική σου δυστυχία για να ευτυχίσουν οι άλλοι.

Δεν είναι για σένα τα χαμόγελα
Δεν είναι για σένα οι νίκες.
Δεν είναι για σένα τα όνειρα.

Εσύ ξέρεις μόνο απο ασπρόμαυρες εικόνες.
Ξέρεις από τραγούδια της μελαγχολίας.
Ξέρεις από συννεφιές. 
Εκεί ειδικεύεσαι.

Για αυτό σου λέω.
Μην προσπαθείς να γίνεις αετός.
Μείνε κότα.
Χρειάζεσαι κι εσύ. 
Νομοτελειακό είναι το θέμα.

Αλλιώς άλλαξε ρόλο.
Διάλεξε το άλλο.

Αυτό που φοβάσαι.
Άσε τη δυστυχία που ξέρεις 
και σταμάτα να φοβάσαι την ευτυχία που ψάχνεις.

Ίσως ηρθε η ώρα να βγεις από το βάλτο του εαυτού σου.
Ίσως ήρθε η ώρα να κερδίσεις όσα παρέδωσες τόσα χρόνια.

Δείξε τα όπλα σου.
Κλείδωσε τις ανασφάλειες σου στο συρτάρι 
Και ξεκίνα να πολεμάς.
Δίκαια. Τίμια.

Προεξόφλησε μια φορά τη νίκη σου.
Πέσε μια φορα στη μάχη πεπεισμένος για το αποτέλεσμα.
Σήκωσε το βλέμμα απο το έδαφος και ανακάλυψε επιτέλους και τον ήλιο που υπάρχει πάνω απο το κεφάλι σου.

ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ.



Αν συνειδητοποιούσες πόσο ανασφαλείς και ηλίθιοι σε σχέση με σένα είναι αυτοί που σε νικούσαν όλη σου τη ζωή θα τρόμαζες για τα χρόνια που έχασες χάνοντας.