ElvenKingdom

Εκεί που η φαντασία κλείνει το μάτι στην πραγματικότητα...

Απολογισμός.




Έχω καιρό να γράψω στο ημερολόγιο μου,

Θες γιατί πέρασα από την θεωρία στην πράξη;
Τα παραμύθια μου δεν τα γράφω πλέον. Τα ζω.

Δεν μπορούσα όμως να μη βγάλω απο μέσα οτι έχω για το 2012.
Είναι η χρονιά που με ξαναγέννησε.
Αν το 2011 με έστειλα στο μηδέν αυτή η φετινή χρονιά με πήγε εκεί που μόνο με τα όνειρα μου πήγαινα.

Τσαλακώθηκα, διαλύθηκα κι όταν το αποφάσισα προχώρησα.
Με φόρα.
Γιατί καλό μου ξωτικό πρέπει να σου πω οτι ένα απο τα πράγματα που με έμαθε αυτή η περίοδος ειναι πως ο πόνος νικάει τον πόνο.
Δεν έχεις χρόνο για να σου κλέψει η ανασφάλεια και η ατολμία όσα ποθείς. Βουτάς. 
Ετσι κι εγώ. Βούτηξα.

Αυτό ήταν η αρχή. Ένας ολότελα νέος κόσμος φανερώθηκε μπροστά μου.
Νέοι άνθρωποι, νέοι στόχοι, νέες ιδέες. 
Μέσα μας κουβαλάμε τη γη της επαγγελίας.
Μέσα μας υπάρχει η αχτίδα που ψάχνεις σε άλλους ανθρώπους, σε σχέσεις εξάρτησης, σε ουσίες, ποτά.
Ολο αυτό που νομίζεις οτι δεν έχεις είναι στα σημείο που φοβήθηκες να ψάξεις.

Ο κόσμος μου ο καινούριος έχει πολλούς φίλους.
Στο μαγικό μου εργαστήρι κάθε μέρα γνωρίζω νέα ξωτικά, μάγους, μάγισσες και λοιπά μαγικά πλάσματα. 
Ο ποντικός με τον γαλάζιο φιόγκο τριγυρίζει ανάμεσα τους με ένα σκοπό. Να τους ζωγραφίζει χαμόγελα απο ζάχαρη κι αλάτι, απο καφέ και σοκολάτα.

Η ομάδα του μεγάλωσε. Άνθρωποι διαφορετικοί μεταξύ τους μα και τόσο ίδιοι. Έχουν κάτι από μαγεία.
Και η αλυσίδα μεγαλώνει. Γίνεται πιο δυνατή. Αυτό είναι η αρχή του ταξιδιού.

Μέσα σε όλη αυτήν την κρίση, την καταστροφή και αποδόμηση της κοινωνίας κατάφερα να κάνω ένα όνειρο μου πραγματικότητα. Με πείσμα και αγάπη.
Μην περιμένεις από κανέναν να σε ακολουθήσει. Γίνε εσύ ο πρώτος σου ακόλουθος.
Μην χάνετε το κουράγιο σας και την πίστη στη δύναμη μιας ιδέας.
Αυτό θέλουν. Να πάψουμε να σκεφτόμαστε. 
Μην τους το χαρίσετε.


Ο Cap Cap μου έδωσε κι αλλά μαθήματα φέτος. 
Να διεκδικώ. 
Να μην αναλώνομαι σε διαμάχες αλλά να προχωράω το δρόμο μου. Οι συνοδοιπόροι θα βρεθούν.
Και βρέθηκαν.

Αν θεωρείς πως δεν σου αξίζει αυτό που ζεις δύο πράγματα αναλογίσου.
Πρώτον, συνειδητοποίησε τι σου αξίζει.
Δεύτερον, διεκδίκησε το.

Μην παίρνεις ευθύνες δανεικές. Άσε τους ανθρώπους που αγαπάς να έρθουν αντιμέτωποι με όσα αποφάσισαν για τις ζωές τους.
Ξέρεις πόσους καταστρέψαμε στο όνομα της αγάπης;

Η οικογένεια είναι η βάση της συνταγής. Δεν είναι η συνταγή.
Να τους φροντίζεις, να τους σέβεσαι αλλά μη ξεχνάς πως είναι άνθρωποι.
Μπορεί αυτά που σε έμαθαν να μην είναι η λύση.
Δεν ήξεραν άλλη λύση.
Δέξου την ατέλεια των πράξεων τους με την ίδια θέρμη που νιώθεις την τελειότητα των συναισθημάτων τους.
Τοποθέτησε τους. Έτσι για να μένει πάντα η γλυκιά γεύση κάθε σας συνάντησης.

Εγώ που λέτε αγαπώ τις αναμνήσεις μου. Μου αρέσει αυτή η χαρμολύπη που κουβαλούν.
Φρόντισα φέτος και έφτιαξα πολλές. 
Υποσχέθηκα στον εαυτό μου ομως το 2013 να φτιάξω περισσότερες.
Είναι μοναδικό άλλωστε να ατενίζεις το μέλλον με χορτάτο παρελθόν.

Η καρδιά μου φέτος γέμισε με πολλή αγάπη.
Τα χέρια μου αγκάλιασαν ανθρώπους πασπαλισμένους απο την ιδια χρυσόσκονη (που πρέπει καμιά αλήτισσα νεράιδα να μου έριξε όταν ήμουν μωρό, δεν εξηγείται αλλιώς η πετριά μου)
Σε πράγματα απλά ξαναβρήκα χαρά και νόημα.
Όταν οι ψυχές επικοινωνούν δεν χρειάζονται πολλά. Μονάχα χρόνος.
Δε σε νοιάζει το που, το πως. Φτάνει να υπάρχετε παρέα.
Και η αγκαλιά γίνεται πύλη σε σύμπαντα που νόμιζες πως δεν θα ταξιδέψεις. 
Έτσι όμως είναι η ζωή.
Αγρίως απίθανη, όπως έλεγε η Μαργαρίτα Καραπάνου

Ένας κύκλος κλείνει λοιπόν απόψε.
Καλωσορίστε το νέο που γεννιέται σε λίγες ώρες και αντιμετωπίστε τον με τολμη.
Διεκδικήστε μια νέα αρχή.
Είναι η κατάλληλη στιγμή. 
Ο αγαπημένος μου λογοτεχνικός ήρωας , o διεθυντής του Χόγκουαρτς, Αλμπους Νταμπλντορ έλεγε στους μαθητές του πως...
"Δεν είναι οι ικανότητες μας που δείχνουν ποιοι πραγματικά είμαστε, είναι οι επιλογές μας "

Επιλογές που θα δείχνουν ποιοι πραγματικά είστε. Αυτό σας εύχομαι με όλη μου τη δύναμη.


Καλή μας χρονιά