ElvenKingdom

Εκεί που η φαντασία κλείνει το μάτι στην πραγματικότητα...

Διπλή γιορτή, κοινή ευχή.





18 Απρίλη 1984 είδα για πρώτη φορά τη μητέρα μου να μου γελάει.
18 Απρίλη 2012 είδα το πρώτο μου όνειρο να στέκει ζωντανο.

Δύο ημερομηνίες, μία ζωή.
Διπλή γιορτή, κοινή ευχή.
Να είμαι καλά, να ειναι καλά.

Παρέα με τον ποντικό μου.
Οικογένεια με γαλαζιο φιόγκο.
Πριν απο ένα χρόνο έλεγα πως δεν νιώθω μόνος.
Θα έχω πάντα τον φανταστικο μου φίλο.

Τώρα 12 μήνες μετά λέω πως δεν νιώθω μόνος.
Εχω 15 νέους προστατες του ονείρου μου.
15 μάγισσες και μάγους που βρέθηκαν στο δρόμο μου
Ενωσαν τις δυνάμεις τους και άκουσαν την ιστορία μου.
Ειναι αυτοί που έμαθαν να φτιάχνουν τα ξόρκια της ζάχαρης και του λαδιού.
Οι μάγισσες που φροντίζουν ο ποντικός μου να είναι υγιής και καθαρός.
Οι παρασκευαστές των φίλτρων που διαβάζαμε και δεν ξεραμε τι γεύση έχουν.
Τέλος τα μαγικά πλάσματα που σερβίρουν, χαρίζουν χαμόγελα και είναι πίσω απο τις βιτρίνες των γλυκών.

Περνάμε καλά στα παρασκήνια κι αυτό ελπιζουμε να περνάει στον κόσμο.

Ωστόσο κάπως ξεκίνησαν όλα.
Την παραμονή του μαγαζιού κανείς δεν πίστευε οτι θα καταφέρουμε να είμαστε ετοιμοι.
Πάντα έτσι γίνεται. Μόνο έτσι γίνεται.
Με ανατροπές και υπερβάσεις.

Τα πράγματα λοιπόν ήταν έτσι.










Ετσι ξεκινήσαμε. Δεν κοιμηθηκε κανεις μας. Δουλεύαμε ολοι, ολη τη νυχτα.
Οι φούρνοι δεν σταμάτησαν, τα ζυμάρια είχαν την τιμητική τους, οι μισοι στην κουζινα, οι αλλοι μισοι κρεμασμένοι να στολίζουν και ολοι μαζι με ενα αγχος. Θα τα καταφέρουμε;

Την επόμενη μέρα ένα τηλέφωνο απο το Athens Daily Secret μας έδωσε δύναμη. Η πρώτη παρουσίαση ήρθε σαν ουρανοκατέβατο δώρο. 

Και ξαφνικά αρχισε ο κόσμος να έρχεται απο το πουθενά. Ονειροαναζητητές.

Ενα χρόνο μετά τα πράγματα δείχνουν οτι σταθήκαμε.
Σιγά, σιγά.
Απο δύο τραπέζια σε 6 και μετά περισσοτερα.
Και νέος όροφος.
Και νέος κόσμος μαζί με τον παλιο.
Υπάρχουν άνθρωποι που πάτησαν το πόδι τους τότε εκείνη την πρώτη εβδομαδα και είναι ακομα εδώ.
Διπλα μας.
Νέοι φίλοι μας.

Τελικά τα παραμύθια έχουν χώρο.
Εχουν ακόμα θέση. Ισως περισσότερο απο ποτε.
Αρκει να μην είναι φτιαγμένα πάνω στο ψέμα.
Αρκεί να προσπαθούν να σου πουν την ιστορία οπως την έζησαν.

Ο κόσμος μας είναι γκρίζος, μην αφήνετε το σκοτάδι του να σας τυλίγει.
Μην αφήνετε τους άλλους να σας πουν μέχρι που μπορείτε να φτάσετε.
Δεν ξέρουν τον εαυτό τους, θα ξέρουν εσάς;
Μην αφήνετε τις κριτικές να σας καθορίζουν τη δράση.
Να ζείτε τη ζωή που θέλετε. Να γεύεστε τους χύμους που ορέγεστε. Να ταξιδεύετε στα μέρη που ποθήσατε περισσότερο.

Το 2011 ήμουν 27 και ήμουν στο σημείο μηδέν.
Νομιζα οτι μεγαλώνω χωρίς να κάνω τίποτα.
Φοβομουν το χρόνο, το θάνατο. Εβλεπα τη ζωή σαν μια μικρή γραμμή που εύκολα διανύεται.

Δυο χρόνια μετά δεν φοβάμαι.
Ειμαι πιο δυνατός. Εχω βρει το μονοπάτι μου και περπατάω.
Δεν με φοβίζει η σκιά του θανάτου. Δεν θα τον νικήσω. Θα έρθει η τελεία του χρόνου.
Απλά δεν τη φοβάμαι.
Η γραμμή που φάνταζε μικρή τώρα μοιάζει με άπειρο. 

Εχω πολλους κόσμους να αναζητήσω ακόμα. Σε πολλά μερη φανταστικα να ταξιδέψω.
Εχω πολλά να κάνω. 
Και θα τα κάνω.
Λαγουδοτρυπες, Ιπτάμενες σκούπες, Μαγικές ντουλάπες, Σμαραγδένιες πολιτείες.

Είμαστε όσα αγαπάμε.
Για αυτό προσέξτε τι αγαπάτε .
Σας ευχαριστώ για τις ευχές
κι εγώ και ο ποντικός μου.

Υ.Γ.: Αφιερωμένο σε όσους αρέσουν να ζουν με τις αναμνήσεις. Ενας τέτοιος ήμουν και είμαι κι εγώ. Απλά αποφάσισα να φτιάχνω κάθε μέρα καινούργιες!



Γιατί σιχαίνομαι την Ελλάδα του 2013





Eιναι πραγματικά κρίμα να βλέπω ακομα και τώρα ανθρώπους να κρίνουν τις κοινωνικές εξελίξεις με βάση τη κομματική γραμμή. Διαβαζα με προσοχή τα σχολια που γραφονταν στα social media και εβλεπα ανθρωπους που ξερω πως ζοριζονται να γράφουν πληρωμένα κείμενα για να μην κακοκαρδισουν τα αφεντικά τους.

Δεν θέλω να ανήκω πουθενά ρε.

Ειμαι ελεύθερος ανθρωπος και δεν εξαρταμαι απο καμια παραταξη, απο καμια θρησκεία.

Ακομα κι αν με εκφραζει κάτι, δεν του ανηκω.

Συγχαρητήρια για τη στάση της Κύπρου με ότι συνέπεια κι αν εχει. Ας δώσουν τουλάχιστον εκείνοι το τέλος στο δικό μας ραγιαδισμο.

Η κουκίδα του χάρτη αντιστάθηκε. Ακομα και με τις ρωσικες πλάτες. Ειπε ΟΧΙ.

Ακουμε να ανθρωπους να μας λενε πως δεν πειραζει κι αν πεινασετε, δεν πειραζει αν αυτοκτονούν καθημερινα δεκαδες ανθρωποι λογω οικονομικών στερήσεων, δεν πειράζει an χανονται περιουσίες που τιμια αποκτήθηκαν.

Πειναστε για να εχουμε ευρω, πεθανετε για να εχουμε ευρω, γινεται ζωα για να εχουμε ευρω.

Δε με ενδιαφέρουν τα νομισματα ειδικά σε ενα συστημα που ειναι φτιαγμενο πάνω στα χρέη. Δε με ενδιαφέρουν οι πολιτικές σας γιατί δεν εχουν ως κεντρο τη διασωση της δικής μου κοινωνίας. Δε θελετε να σωθουν ανθρωποι αλλα ΑΤΜ.

Ηρθε η ωρα να δωσουμε ενα τέλος στην δικτατορια της μετριοτητας. Μετριοι μικροψυχοι πολιτικοί που δεν εχουν ιχνος πατριωτικης ενδειας. Αφήσαμε τη σημαία και τα θεματα του εθνους να τα φυλάξει η ακροδεξια. Ακουμε πλεον εθνικο υμνο και ο νους παει στους φουσκωτους της Χ.Α. οπως καποτε ακουγαμε δημοτικά και το μυαλο πηγαινε στη Χούντα.

Μετριοτητα.

Μετριοτητα παντού.
Σιχαινομαι την Ελλαδα του Αδωνη Γεωργιάδη.
Ενας γελωτοποιος που φωναζει, κατηγορει, ψυχαγωγει και σε εκπροσωπει στο κοινοβουλιο μαλακα ελληνα.

Σιχαινομαι την Ελλάδα του Αντωνη Σαμαρα, του Ευαγγελου Βενιζέλου, του Κουβελη.
Στημενες κοντρες, υποτιθεμενες ιδεολογικες διαφορες, καυγαδες σε παραθυρα και ολα αυτα γιατι;
Για να κρυψουν ενα πραγμα. ΠΟΣΟ ΙΔΙΟΙ ΕΙΝΑΙ. 3 μαιμούδες στο ιδιοι κλουβι με ενα μονο στοχο. Ποιος θα δαγκωσει πρωτος τη μπανανουλα που θα πεταξει η Ευρωπη.


ΥΓ: Παρακαλείται ο κύριος Τσίπρας  να βγαλει το ζιβαγκο του Αντρέα γιατι η Μιμή θελει να βάλει πλυντηριο.


Ζησαμε να δουμε υπουργο την Γκερέκου; Βουλευτή την Παπακώστα και την Καιλή;

Χριστεεεεε μου τι ντεκαντανς που θα ελεγε και η Ντενη Μαρκορα.

Σιχαινομαι την Ελλαδα της αναξιοκρατιας ρε φιλε. Αυτη που θέλει να διοριζεται μεχρι σημερα σε δουλειες η μανταμ με το λαιμο σουρωτήρι απο τα τσιμπούκια και οχι η κοπελιτσα με τα πτυχια και τις γνωσεις. Αυτη που θελει να παιρνει τη θεση ο γιος του μεγαλοδημοσιογραφου και οχι το παλικάρι που εβγαζε τη δουλεια και τα θεματα.

Σιχαινομαι την Ελλαδα που θέλει τη Στικούδη να τραγουδάει και τις φωναρες οπως της Ζωής Παπαδοπούλου να μην ακουγονται οσο τους αξιζει στα ραδιοφωνα.
Και δεν αντιπαθω την Στικούδη αλλα το συστημα που τη προμοτάρει. Αυτες τις γελοιες δισκογραφικές που σκοτωνουν με το χειροτερο τροπο αυτα που υπηρετουν. Οπως τα κομματα.

Σιχαινομαι την Ελλάδα γιατι στο μεγαρο μουσικής της αφησε να τραγουδήσει η Φωτεινούλα η Δάρρα (η αγαπημένη μου αταλαντη) και δεν σκέφτηκε ποτε να κανει μια προσκληση στην Βικυ Μοσχολιου. Βλεπεις η Μοσχολιού εκανε οτι εκανε με τη φωνή της. Αν θελατε μια σαν τη Δάρρα στο μεγαρο ας βαζατε την Κολέτσα που εχει και καλύτερο λαικό.

Σιχαινομαι την Ελλαδα που ειναι κολλημενη πάνω σε μια οθονη και βλεπει ακομα ξανθιες συμπαρουσιάστριες που πηδιουνται με τον καναλαρχη, να παριστάνουν τις χαζες. Να την βλέπεις την βιζιτα οτι θελει να ξεκληρισει ολο το πανελ και να παριστανει το αμνο του θεου. Οσο γράφει η κάμερα. Μετά αλλαζει η μούρη και βγάζει γλωσσα ακόμα σε αυτούς που υπηρχαν στο μεσο σχεδον πριν γεννηθει. 25 χρονων κοριτσακι αλλα τοσο καριολα. Σας ξερουμε. Σας εχουμε καταλαβει. Σας βαρεθηκαμε.

Σιχαινομαι την Ελλαδα που ενας ναζιστικος  χαιρετισμός μπορει να περάσει για μερικους στο ντούκου επειδη το παιδι δεν ηξερε ηταν μικρο. Αυτοι ειμαστε. Οι περιπου. Περιπου διαβασμενοι, περιπου πατριωτες, περιπου πολιτες, περιπου ανθρωποι.

Σιχαινομαι την Ελλαδα που δεν σε αφήνει να δρασεις και να διεκδικησεις οσα πιστευεις πως σου αξιζουν. Γιναμε ειδικοί στο τι δεν μπορουμε να κάνουμε και οχι σε τι μπορούμε να αλλαξουμε.

"Αφηστε ρε τα πολιτικά να πουμε καμια μαλακια" ΟΧΙ ΜΩΡΗ! ΔΕΝ ΘΑ ΠΟΥΜΕ ΑΛΛΕΣ ΜΑΛΑΚΙΕΣ! ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΧΡΟΝΟΣ ΓΙΑ ΑΛΛΕΣ ΜΑΛΑΚΙΕΣ.

Χανομαστε το καταλαβαινεις;

Ο Κολοκοτρώνης δεν εβαλε κατω τα πραγματα με χαρτι και μολυβι και ειπε "Ααα παλικαρια εχουμε 57% πιθανοτητες για ελευθερωθουμε ωρε, ας πιασουμε το καρυοφιλι"
Ορμησε.

ΥΓ2: Δεν με ενδιαφερουν τα οπλα. Δεν πιστευω οτι θα δωσουν τη λυση. Αλλα πρεπει να αποφασισουμε επιτέλους οτι μας αφορά αυτή η λυση και θελουμε να δωθει.

Μετριοτητα.
Αμορφωσια.
Βλακεία.

Φτανει να ακουσουμε ενα τουμπερλέκι να πιουμε κι ενα ποτάκι-μπομπα και τα ξεχασαμε ολα. Κοινωνικούς βιασμους, οικονομικά εγκληματα. ΟΛΑ.

Λουσα, πούτσος και χορός λεει μια παροιμία.
Την σιχαινομαι αυτη την Ελλάδα λοιπόν.
Και θελω να την πολεμήσω.
Απο σήμερα.

Ας αναλάβει πλεον ο καθενας μας τις ευθυνες του. Κι εσεις, κι εγω.